Zaniedbany wymiar globalnego bezpieczeństwa – ramy przeciwdziałania kryzysom chorób zakaźnych ad 5

Tam, gdzie samorządy lokalne nie mogą lub nie będą dostarczać tego, co jest wymagane, WHO i Bank Światowy, współpracując z resztą systemu ONZ, muszą opracować strategie mające na celu utrzymanie co najmniej minimalnego potencjału zdrowia publicznego, ponieważ epidemie najprawdopodobniej wystąpią i zyskają rozpęd w takich sytuacjach. Po piąte, należy wprowadzić odpowiednie zachęty. Na przykład Komisja zaleca, aby Międzynarodowy Fundusz Walutowy uwzględniał gotowość na wypadek pandemii w swoich ocenach wyników gospodarczych i polityki danego kraju. Taka ocena pozwoli rynkom finansowym lepiej uwzględnić takie ryzyko, co z kolei zwiększy zachęty do ich łagodzenia.
Na koniec należy nadać priorytet zaangażowaniu społeczności. Zaangażowane społeczności mogą być bardzo skuteczne w wykrywaniu epidemii i, jak wykazano w przypadku wirusa Ebola, są warunkiem skutecznej reakcji. Jednak zbyt często zaangażowanie społeczności było refleksją – słabo zbadane, pozostawione aż za późno i niezręcznie wykonane.
Budowanie silniejszych systemów publicznej opieki zdrowotnej wymaga przywództwa politycznego, wytrwałości i cierpliwości, ponieważ zdolność ta wymaga czasu, a korzyści – unikanie złych wyników – są często niewidoczne. Jednak kraje takie jak Uganda wykazały, że nawet tam, gdzie brakuje funduszy, można wprowadzić znaczne usprawnienia.
Wzmocnienie systemów globalnych i regionalnych
Skuteczne krajowe systemy publicznej opieki zdrowotnej stanowią pierwszą linię obrony przed potencjalnymi pandemiami, ale kluczowe i globalne i regionalne zdolności i koordynacja są również niezbędne. Tutaj także niedawna epidemia wirusa Ebola ujawniła słabości. Międzynarodowa reakcja była powolna w mobilizacji i źle skoordynowana.
Nasz raport zawiera 10 zaleceń mających na celu wyeliminowanie tych wad. Większość skupia się na roli, możliwościach i zasobach WHO. Komisja uważa, że WHO musi przejąć przywództwo w ramach systemu międzynarodowego w przygotowywaniu i reagowaniu na potencjalne pandemie, ale musi zrobić to znacznie skuteczniej. W raporcie zaleca się utworzenie Centrum Zdrowia, Gotowości i Reagowania na Wypadkę (CHEPR) – w oparciu o zalecenia panelu tymczasowej WHO ds. Eboli oraz działania, które dyrektor generalny WHO podjął już w celu zintegrowania i wzmocnienia zdolności służb ratowniczych organizacji. Komisja zaleca również, aby centrum to było kierowane i nadzorowane przez zewnętrzną techniczną radę zarządzającą, która zapewnia nadzór i izolację polityczną dla CHEPR. Rada ta, pod przewodnictwem dyrektora generalnego, powinna składać się z ekspertów niezależnych i pochodzących spoza WHO, na podstawie wiedzy technicznej. Pośród innych zadań ta rada doradzałaby dyrektorowi generalnemu, kiedy należy ogłaszać awarię międzynarodową (PHEIC) w zakresie zdrowia publicznego. Aby zapewnić odpowiednie i zaangażowane fundusze dla CHEPR, Komisja proponuje zwiększenie ocenianych składek państw członkowskich.
Komisja popiera również utworzenie proponowanego przez WHO 100 mln USD Funduszu na wypadek sytuacji wyjątkowych w sytuacjach nadzwyczajnych, ale uważa, że powinien on być finansowany z jednorazowych wkładów proporcjonalnych do szacowanych wkładów, a nie z dobrowolnych składek
[podobne: psychologia pracy, gdynia psycholog, psychiatra poznań ]

Powiązane tematy z artykułem: gdynia psycholog psychiatra poznań psychologia pracy