WYKRYWANIE „DZIECI WYJATKOWYCH”

WYKRYWANIE DZIECI WYJĄTKOWYCH. Chociaż w tym rozdziale przedstawiliśmy i omówiliśmy różnorodne czynniki, na skutek, których tworzą się specjalne potrzeby dzieci, mamy nadzieję, że ich omówienie nie zachęci do opatrywania dzieci etykietami lub do klasyfikowania ich. Określenie dziecka, jako: ociężałe umysłowo, nieletni przestępca, dziecko z problemami emocjonalnymi lub o słuchu przytępionym – często prowadzi do pochopnych sądów i stereotypowego sposobu myślenia. Raz jeszcze cytujemy Rudolfa Dreikursa wypowiadającego się na ten temat: Pomimo naszych największych wysiłków dzieci wyjątkowe pozostaną takimi, dopóki społeczeństwo nie przestanie ich uważać za wyjątkowe i nie będzie ich traktować, jako istoty ludzkie, które są potrzebne i wymagają szacunku. Wtedy stanie się oczywiste, że mniej ważne jest to, co posiadamy niż to, co robimy z tym, co jest w naszym posiadaniu. Nie ma istoty ludzkiej – z wyjątkiem kompletnego idioty, która nie mogłaby być użyteczna i nie potrafiła wnieść swego wkładu dla dobra ogółu. Użyteczność i wkład, bo istotna podstawa integracji społecznej, w przeciwieństwie do panującego wśród nas przeświadczenia, że wyższość zapewnia zdobycie stanowiska społecznego a niższość go pozbawia. Kładzenie nacisku na zdolności, jakie dane dziecko ma w kierunku stania się użytecznym i włączenia do wspólnoty, jest jedynym sposobem wydobycia jego najlepszych cech. [przypisy: anestezjologia i ratownictwo, jasno brązowy stolec, lpg endermologie ]

Powiązane tematy z artykułem: anestezjologia i ratownictwo jasno brązowy stolec lpg endermologie