Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju AD 2

Identyfikacja jednego z tych haplotypów sama w sobie nie wystarcza do rozpoznania celiakii, ponieważ oba haplotypy DR3-DQ2 i DR4-DQ8 są powszechne w populacji ogólnej. Ryzyko celiakii różni się pomiędzy tymi dwoma haplotypami, przy czym uważa się, że DR3-DQ2 stanowi większe ryzyko niż obecność DR4-DQ8. Ponadto na ryzyko związane z każdym haplotypem prawdopodobnie wpływają inne czynniki zarówno przy urodzeniu, jak i podczas życia. Środowiskowe czynniki determinujące cukrzycę u młodych (TEDDY) to międzynarodowe badanie, w którym uczestniczą dzieci z wysokim ryzykiem genetycznym w cukrzycy typu 1, z rozwojem celiakii jako drugorzędnym wynikiem.2 Oceniliśmy częstość występowania autoimmunologicznych chorób trzewnych i celiakii u dzieci biorących udział w badaniu, które zostały zidentyfikowane w chwili urodzenia jako mające haplotyp ryzyka HLA DR3-DQ2 lub DR4-DQ8. Ocenialiśmy również wpływ genotypu, płci, obecności lub braku rodzinnej historii celiakii oraz kraju zamieszkania na ryzyko celiakii.
Metody
Projekt badania
TEDDY to prospektywne badanie kohortowe obejmujące sześć ośrodków badań klinicznych – trzy w Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Georgia i Waszyngton) oraz trzy w Europie (Finlandia, Niemcy i Szwecja). Głównym celem TEDDY jest identyfikacja genetycznych, ciążowych i środowiskowych czynników ryzyka dla autoprzeciwciał wyspowych, cukrzycy typu lub obu u dzieci o podwyższonym ryzyku wystąpienia cukrzycy typu na podstawie ich dwóch haplotypów HLA (genotyp HLA) .3 Ponieważ główne genotypy HLA, które wiążą się z ryzykiem cukrzycy typu 1, również niosą ryzyko celiakii, badaliśmy genetyczny i środowiskowy wkład w rozwój autoimmunizacji i celiakii w tej kohorcie. Continue reading „Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju AD 2”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3

Jak zauważono powyżej, randomizacja była rozwarstwiana w zależności od tego, czy pacjent spełniał kryterium wcześniejszej hospitalizacji czy podniesienia BNP. Badane leki zakupiono jako 15-mg tabletki spironolaktonu lub pasujące do placebo (United Research Laboratories and Mutual Pharmaceutical). Badane leki początkowo podawano w dawce 15 mg raz na dobę, która była zwiększana do maksymalnie 45 mg na dobę w ciągu pierwszych 4 miesięcy po randomizacji. W razie potrzeby dokonano kolejnych dostosowań dawek. Pomiar poziomu potasu i kreatyniny był wymagany w ciągu tygodnia po zmianie dawki badanego leku i podczas każdej zaplanowanej wizyty kontrolnej (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Badani pacjenci nadal otrzymywali inne metody leczenia niewydolności serca i współistniejących chorób podczas całego badania. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3”

Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 6

W przypadku monitorowania trwającego od 6 do 12 miesięcy wykryto dodatkowo 10 pierwszych epizodów migotania przedsionków w grupie ICM w porównaniu do w grupie kontrolnej, pomimo 34 konwencjonalnych badań EKG u 33 pacjentów i 12 wystąpień monitorowania metodą Holtera u 10 pacjentów. Udar niedokrwienny lub TIA wystąpił u 11 pacjentów (5,2%) w grupie ICM, w porównaniu z 18 pacjentami (8,6%) w grupie kontrolnej, w ciągu pierwszych 6 miesięcy po randomizacji iu 15 pacjentów (7,1%) w porównaniu z 19 pacjentami ( 9,1%) w ciągu pierwszych 12 miesięcy. Częstość stosowania doustnych antykoagulantów wynosiła 10,1% w grupie ICM w porównaniu do 4,6% w grupie kontrolnej po 6 miesiącach (P = 0,04) i 14,7% w porównaniu z 6,0% po 12 miesiącach (P = 0,007). Po 12 miesiącach 97,0% pacjentów, u których wykryto migotanie przedsionków, otrzymywało doustne leki przeciwzakrzepowe.
Analiza podgrup
Rycina 3. Rycina 3. Analiza podgrup od czasu do pierwszego wykrycia migotania przedsionków przez 6 miesięcy. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 6”

LEKARZE SPECJALISCI

LEKARZE SPECJALIŚCI. Inną jeszcze i stopniowo coraz większą rolę spełnia psychiatra. Psychiatrzy są to lekarze, którzy po otrzymaniu stopnia doktora medycyny, przeszli specjalistyczne wyszkolenie staż w szpitalach dla umysłowo chorych i klinikach. Psychiatrzy zazwyczaj uczestniczą w pracach poradni, jako pracownicy na częściowym etacie, służąc, jako konsultanci lub też kierownicy zespołów psychiatrycznych, które składają się z psychologów i asystentów społecznych. Niewielki procent dzieci kierowanych do poradni ma tak poważne zakłócenia lub też tak opóźniony rozwój umysłowy, że wskazane jest umieszczenie ich w odpowiednim zakładzie. Continue reading „LEKARZE SPECJALISCI”