Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju AD 2

Identyfikacja jednego z tych haplotypów sama w sobie nie wystarcza do rozpoznania celiakii, ponieważ oba haplotypy DR3-DQ2 i DR4-DQ8 są powszechne w populacji ogólnej. Ryzyko celiakii różni się pomiędzy tymi dwoma haplotypami, przy czym uważa się, że DR3-DQ2 stanowi większe ryzyko niż obecność DR4-DQ8. Ponadto na ryzyko związane z każdym haplotypem prawdopodobnie wpływają inne czynniki zarówno przy urodzeniu, jak i podczas życia. Środowiskowe czynniki determinujące cukrzycę u młodych (TEDDY) to międzynarodowe badanie, w którym uczestniczą dzieci z wysokim ryzykiem genetycznym w cukrzycy typu 1, z rozwojem celiakii jako drugorzędnym wynikiem.2 Oceniliśmy częstość występowania autoimmunologicznych chorób trzewnych i celiakii u dzieci biorących udział w badaniu, które zostały zidentyfikowane w chwili urodzenia jako mające haplotyp ryzyka HLA DR3-DQ2 lub DR4-DQ8. Ocenialiśmy również wpływ genotypu, płci, obecności lub braku rodzinnej historii celiakii oraz kraju zamieszkania na ryzyko celiakii.
Metody
Projekt badania
TEDDY to prospektywne badanie kohortowe obejmujące sześć ośrodków badań klinicznych – trzy w Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Georgia i Waszyngton) oraz trzy w Europie (Finlandia, Niemcy i Szwecja). Głównym celem TEDDY jest identyfikacja genetycznych, ciążowych i środowiskowych czynników ryzyka dla autoprzeciwciał wyspowych, cukrzycy typu lub obu u dzieci o podwyższonym ryzyku wystąpienia cukrzycy typu na podstawie ich dwóch haplotypów HLA (genotyp HLA) .3 Ponieważ główne genotypy HLA, które wiążą się z ryzykiem cukrzycy typu 1, również niosą ryzyko celiakii, badaliśmy genetyczny i środowiskowy wkład w rozwój autoimmunizacji i celiakii w tej kohorcie. Continue reading „Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju AD 2”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 6

Efekty badanego leku różniły się istotnie tylko w zależności od warstwy losowej (P = 0,01 dla interakcji). W okresie hospitalizacji spironolakton nie wywierał wpływu na wynik złożony (współczynnik ryzyka, 1,01, 95% CI, 0,84 do 1,21, P = 0,92), podczas gdy w warstwie BNP spironolakton wykazał korzyści (współczynnik ryzyka 0,65). 95% CI, 0,49 do 0,87, P = 0,003) (patrz tabela S5A w dodatkowym dodatku dla pierwotnego wyniku i jego składników zgodnie z warstwą losową). W porównaniu do pacjentów w warstwie hospitalizacyjnej pacjenci w warstwie BNP byli starsi; rzadziej byli obecnymi palaczami; miały wyższy wyjściowy poziom kreatyniny, niższe poziomy potasu i niższe oszacowane GFR; i rzadziej byli zapisani na miejsca w Rosji lub Gruzji (tabela S5B w dodatkowym dodatku). Analiza post hoc wykazała znaczące regionalne różnice w częstości zdarzeń (Tabela W obu Amerykach (Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Brazylii i Argentynie) główny wynik wystąpił u 242 pacjentów z grupy spironolaktonowej (27,3%) i 280 pacjentów z grupy placebo (31,8%). W Rosji i Gruzji pierwszorzędowy wynik wystąpił u 78 pacjentów z grupy spironolaktonowej (9,3%) i 71 pacjentów z grupy placebo (8,4%). Jednak wcześniej określony test interakcji między regionem a grupą badaną nie był znaczący (P = 0,12) (ryc. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 6”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 5

Średnia dawka po 8 miesiącach wynosiła 25,0 mg na dobę w grupie spironolakton i 27,7 mg na dobę w grupie placebo. W grupie spironolaktonowej było 590 osób (34,3%) i 541 osób w grupie placebo (31,4%), którzy na stałe zaprzestali przyjmowania badanego leku, a jednocześnie kontynuowali jego obserwację. Tabele S3A i S3B w dodatkowym dodatku pokazują czas i przyczyny wcześniejszego przerwania badania leku. Najważniejsze wyniki i zdarzenia składowe
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania pierwotnego wyniku kompozytowego, jego składowe i dodatkowe drugorzędne wyniki. Rysunek 1. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 5”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 5

Jeśli dwustronna wartość P w analizie pośredniej była mniejsza niż 0,006, badanie zatrzymano dla uzyskania skuteczności. Gdyby dwustronna wartość P była większa niż 0,49, próba byłaby zatrzymana na próżno. Szczególne okoliczności leczenia wymagały wykluczenia niektórych pacjentów z ostatecznej analizy. Niektórzy pacjenci, którzy są zabierani na salę operacyjną, nie poddają się pankreatektomii, ponieważ ich stan jest nieoperacyjny. Pacjenci tacy nie są zagrożeni pooperacyjną przetoką trzustkową i nie zostali włączeni do analizy. Przedoperacyjne rozpoczęcie leczenia pazyreotydem wymaga jednak, aby chorzy ci byli poddawani randomizacji. Ponadto kryteria kwalifikowalności można było spełnić dopiero po uzyskaniu EKG po operacji. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 5”