DORADCA SZKOLNY

DORADCA SZKOLNY. Doradca szkolny jest może najmniej wyspecjalizowany spośród kilku typów pracowników służby poradnictwa. Większość doradców szkolnych to nauczyciele lub byli nauczyciele, którzy interesują się bardzo pracą z dziećmi w bezpośrednich kontaktach i którzy rozwinęli w sobie specjalną umiejętność przeprowadzania wywiadów i testów. Często zainteresowania te doprowadziły ich do, specjalnego szkolenia się w tej dziedzinie. Zaznacza się coraz silniejsza tendencja do podnoszenia wymagań: żąda się od nauczycieli przejścia szkolenia w zakresie poradnictwa przed powoływaniem ich na stanowiska doradców szkolnych. Continue reading „DORADCA SZKOLNY”

Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 7

Stosunkowo niewielka liczba pacjentów była obserwowana przez ponad 24 miesiące, ale po 36 miesiącach obserwacji wskaźnik wykrywania migotania przedsionków wynosił 30,0% w grupie ICM (42 pacjentów) w porównaniu z 3,0% w grupie kontrolnej (5 pacjenci) (współczynnik ryzyka, 8,8, 95% CI, 3,5 do 22,2, P <0,001) (Figura 2C). Bezpieczeństwo
Z 208 wprowadzonych ICM, 5 (2,4%) usunięto z powodu zakażenia w miejscu wprowadzenia lub erozji kieszeni. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z ICM były: zakażenie (3 pacjentów [1,4%]), ból (3 pacjentów [1,4%]) oraz podrażnienie lub stan zapalny (4 pacjentów [1,9%]) w miejscu wprowadzenia. ICM pozostała wstawiona u 98,1% pacjentów w wieku 6 miesięcy iu 96,6% pacjentów po 12 miesiącach.
Dyskusja
W tym randomizowanym badaniu porównującym długotrwałe monitorowanie za pomocą ICM z konwencjonalną obserwacją u pacjentów z niedawnym udarem kryptogennym, monitorowanie skutkowało znacznie wyższym wskaźnikiem wykrycia migotania przedsionków, przy większym użyciu doustnych antykoagulantów. Mimo że modyfikacje leczenia nie były wymagane przez protokół, prawie wszyscy pacjenci, u których wykryto migotanie przedsionków podczas badania otrzymali doustne antykoagulanty. Recepcja doustnych antykoagulantów była ponad dwukrotnie większa w grupie ICM, w porównaniu z grupą kontrolną, zarówno po 6, jak i 12 miesiącach, prawdopodobnie w wyniku wyższego wskaźnika wykrywalności migotania przedsionków. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 7”

Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 5

Spośród 441 losowo przydzielonych pacjentów, 416 (94,3%) ukończyło 6 miesięcy obserwacji, 2 zostały utracone w celu obserwacji, 5 zmarło, a 18 zakończyło badanie przed upływem 6 miesięcy. Crossover wystąpił w przypadku 18 pacjentów: 12 w grupie ICM i 6 w grupie kontrolnej (ryc. 1). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa uczestników badania. Wyjściową charakterystykę losowo przydzielonych pacjentów przedstawiono w Tabeli 1. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 5”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3

Jak zauważono powyżej, randomizacja była rozwarstwiana w zależności od tego, czy pacjent spełniał kryterium wcześniejszej hospitalizacji czy podniesienia BNP. Badane leki zakupiono jako 15-mg tabletki spironolaktonu lub pasujące do placebo (United Research Laboratories and Mutual Pharmaceutical). Badane leki początkowo podawano w dawce 15 mg raz na dobę, która była zwiększana do maksymalnie 45 mg na dobę w ciągu pierwszych 4 miesięcy po randomizacji. W razie potrzeby dokonano kolejnych dostosowań dawek. Pomiar poziomu potasu i kreatyniny był wymagany w ciągu tygodnia po zmianie dawki badanego leku i podczas każdej zaplanowanej wizyty kontrolnej (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Badani pacjenci nadal otrzymywali inne metody leczenia niewydolności serca i współistniejących chorób podczas całego badania. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 8

Ponieważ dreny są selektywnie umieszczane w naszej instytucji, proponujemy, aby to powiązanie odzwierciedlało postrzeganie przez chirurga gruczołu wysokiego ryzyka, a drenaż nie był czynnikiem sprawczym. Niemniej jednak wśród pacjentów, u których wykonano chirurgiczne usunięcie drenażu, odsetek klinicznie istotnej pooperacyjnej przetoki trzustkowej był znacząco niższy w grupie otrzymującej pasyreotyd niż w grupie otrzymującej placebo. To odkrycie jest ważne, ponieważ rutynowe drenaż w trakcie operacji pozostaje powszechną praktyką i sugeruje, że wyniki tego badania mają zastosowanie do różnych podejść do zarządzania. Poprzednie badania oceniające oktreotyd analogu somatostatyny nie wykazały wyraźnego zmniejszenia wycieku trzustki.20 Istnieją co najmniej dwa możliwe powody skuteczności pazyreotydu w tym badaniu. Po pierwsze, profil farmakodynamiczny i wiążący pasyreotydu jest bardzo różny od profilu oktreotydu. Okres półtrwania oktreotydu jest krótszy niż 2 godziny i wiąże się głównie z podtypami receptorów somatostatyny 2 i 5.21. Okres półtrwania pasyreotydu wynosi około 11 godzin i wiąże się z wysokim powinowactwem z czterema z pięciu podtypów receptora somatostatyny. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 8”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 8

Może to być przypadkowe odkrycie, biorąc pod uwagę liczne analizy. Jednak zauważyliśmy wiele różnic w wyjściowej charakterystyce pacjentów według warstwy. W grupie placebo w badaniu TOPCAT wystąpiło nieoczekiwanie niższe ryzyko30,31 pierwotnego wyniku wśród hospitalizowanych wcześniej niż wśród tych, którzy tego nie zrobili (tabela S5A w dodatkowym dodatku). Ponadto znaczna większość pacjentów z Rosji i Gruzji była zapisana do warstwy hospitalizacji, podczas gdy pacjenci z obu Ameryk byli bardziej równomiernie zrównoważeni między dwiema warstwami (Tabela S5B w Dodatku Uzupełniającym). Te nieoczekiwane spostrzeżenia doprowadziły do dodatkowych, eksploracyjnych analiz post hoc. Zaobserwowaliśmy wyraźną regionalną zmienność częstości zdarzeń, przy czym pacjenci z grupy placebo, którzy zostali zapisani do Rosji lub Gruzji, mają znacznie niższe prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia pierwotnego niż osoby zarejestrowane w obu Amerykach (Tabela S6 w dodatku uzupełniającym). Ta rozbieżność w częstości zdarzeń z placebo była nieoczekiwana i nie została wyjaśniona. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 8”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 5

Średnia dawka po 8 miesiącach wynosiła 25,0 mg na dobę w grupie spironolakton i 27,7 mg na dobę w grupie placebo. W grupie spironolaktonowej było 590 osób (34,3%) i 541 osób w grupie placebo (31,4%), którzy na stałe zaprzestali przyjmowania badanego leku, a jednocześnie kontynuowali jego obserwację. Tabele S3A i S3B w dodatkowym dodatku pokazują czas i przyczyny wcześniejszego przerwania badania leku. Najważniejsze wyniki i zdarzenia składowe
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania pierwotnego wyniku kompozytowego, jego składowe i dodatkowe drugorzędne wyniki. Rysunek 1. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 5”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 4

Dane zostały zebrane przez badaczy i przeanalizowane przez sponsora. Wszyscy autorzy podjęli decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji i zapewnili dokładność i kompletność zgłoszonych danych oraz wierność badania do protokołu. Analiza statystyczna
Ustaliliśmy, że rejestracja 75 pacjentów w każdej grupie badawczej dałaby moc 80%, aby wykryć różnicę 22 punktów procentowych w 6-miesięcznej szybkości konwersji kultury między grupą placebo (szacowaną na 50%) a grupą bedaquiliny ( oszacowany na 72%) przy dwustronnym poziomie istotności 0,05. Analizę bezpieczeństwa przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć i obejmowała wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę przypisanego badanego leku. Dane dotyczące bezpieczeństwa są przedstawione dla 120-tygodniowego okresu leczenia. Analizy skuteczności przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć, co wykluczało pacjentów, którzy nie mieli dodatnich hodowli prątków z próbek plwociny otrzymanych przed podaniem pierwszej dawki badanego leku lub kultury dodatniej do 8 tygodnia w przypadkach, w których wyjściowe hodowle były ujemne, u tych, u których wykazano podatność na ryfampinę i izoniazyd, lub oporność nie mogła zostać potwierdzona, u tych z gruźlicą ciężko oporną na leki oraz u osób, które nie przeszły oceny po linii podstawowej.
Pierwotny punkt końcowy analizowano w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 4”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 8

Nie było różnicy w długości okresu obserwacji pomiędzy dwiema grupami badawczymi. Żadne zgony nie były uważane za związane z badanym lekiem przez badacza, który nie był świadomy przypisań grupowych, ani nie było żadnego związku pomiędzy zgonami a stężeniami w osoczu bedaquiliny lub odstępem QTcF wynoszącym 500 msec lub więcej podczas próby. W 24. tygodniu badania średnia zmiana względem wartości wyjściowej w QTcF była większa o 15,4 msek w grupie z leukawiliną i o 3,3 milisekundy w grupie otrzymującej placebo (p <0,001). Po zakończeniu leczenia bedakiliną, QTcF stopniowo zmniejszał się, a średnia wartość była podobna do wartości w grupie placebo w 60 tygodniu badania. Tylko jeden pacjent z grupy bedakiliny miał wydłużenie QTcF o więcej niż 500 ms (pojedynczy punkt czasowy), ponieważ w porównaniu z brakiem pacjentów w grupie placebo. Nie zaobserwowano bezpośredniego związku pomiędzy poziomem osoczowym bedaquiliny lub metabolitu beducyniny (M2) a odpowiednimi wartościami bezwzględnymi QTcF lub zmianami w QTcF. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 8”

Po Eboli w Afryce Zachodniej – nieprzewidywalne ryzyko, zapobiegające epidemiom ad 6

W każdym razie to różne stopnie spadku częstości występowania, a nie maksymalne wskaźniki występujące na mieszkańca w każdym kraju, tłumaczą (przynajmniej matematycznie), dlaczego ciągła transmisja zakończyła się po raz pierwszy w Liberii, następnie w Sierra Leone, a ostatecznie w Gwinei . Chociaż szczepienia prawdopodobnie pomogły w zmniejszeniu wskaźnika przeniesienia po kwietniu 2015 r. W Gwinei17, dominującymi interwencjami były klasyczne metody kontroli ebola: wyszukiwanie przypadków objawowych i śledzenie potencjalnie zainfekowanych kontaktów; wyodrębnianie przypadków, przyjmowanie pacjentów do specjalnie zaprojektowanych centrów leczenia Ebola i zapewnianie wspomagającej opieki klinicznej; oraz zapewnienie bezpiecznego i godnego pochówku18. Dane potwierdzające dowody skuteczności środków kontroli wdrożonych w latach 2013-2016 są raczej obserwacyjne i okolicznościowe niż eksperymentalne, a najbardziej przekonywujące są analizy związane z danymi empirycznymi.
Matematyczne modelowanie 19-22 zostało wykorzystane do zbadania, jakie zmniejszenie transmisji, osiągnięte za pomocą jakich środków, byłoby konieczne do wyjaśnienia epidemii w Gwinei, Liberii i Sierra Leone. Continue reading „Po Eboli w Afryce Zachodniej – nieprzewidywalne ryzyko, zapobiegające epidemiom ad 6”