Spirometrię zachęt do zapobiegania ostrym powikłaniom płucnym w chorobach sierpowatokrwinkowych ad

Niektórzy cierpieli gdzie indziej niż w klatce piersiowej lub plecach, a inni nie. Przeprowadzono następujące badania: pełną liczbę krwinek i różnic, liczbę retikulocytów, pomiar stężenia hemoglobiny F i S, posiew krwi, jeśli pacjent był gorączkowy, pomiar nasycenia tlenem za pomocą pulsoksymetru, podczas gdy pacjent oddychał powietrzem w pomieszczeniu i radiografię klatki piersiowej. Podczas każdej hospitalizacji pacjenci z prawidłowymi zdjęciami RTG klatki piersiowej lub radiogramami niezmienionymi od poprzedniego badania byli losowo przydzielani do jednej z dwóch grup – grupy spirometrycznej, która otrzymywała standardową opiekę, a także stosowania spirometru motywacyjnego i grupy nieprzestrzennej, która otrzymała tylko standardowa opieka. Badanie kości wykonano podczas każdej hospitalizacji w celu określenia częstości występowania zawału w klatce piersiowej. Spirometrię motywacyjną stosowali pacjenci z grupy spirometrycznej co dwie godziny między godziną 8 a 22, a gdy obudzili się w nocy do ustąpienia bólu w klatce piersiowej. Continue reading „Spirometrię zachęt do zapobiegania ostrym powikłaniom płucnym w chorobach sierpowatokrwinkowych ad”

Patologia płucna – guzy

Częstość występowania nowotworów płuc wzrosła znacząco od przełomu wieków, a rak płuc stanowi obecnie największy odsetek zgonów z powodu raka w tym kraju. Guzy płucne są więc prawdopodobnie spotykane przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, internistów ogólnych, pulmonologów, chirurgów, onkologów i patologów w rutynowym toku ich praktyki. Dail i in. wyodrębniliśmy pięć rozdziałów z ich obszernego podręcznika Pulmonary Pathology (2nd ed., New York: Springer-Verlag, 1994) w celu stworzenia mniejszej książki poświęconej wyłącznie guzy płuc. Rozdziały te dotyczą wkładu w rzadkie i powszechne nowotwory płuc, choroby limfoproliferacyjne płuc, przerzuty do płuc i choroby nowotworowe opłucnej. Continue reading „Patologia płucna – guzy”

Wole i choroba Basedowa

Wole i choroba Basedowa Nerw wsteczny i przytarczyce, już przedtem może uszkodzone, są narażone szczególnie na niebezpieczeństwo. W każdym przypadku należy zbadać dokładnie przed operacją czynność strun głosowych i określić poziom wapnia w krwi; jeżeli badanie wykaże poziom poniżej 9,5 mg, podajemy w dniu operacji oraz w ciągu następnych 5 dni co dzień pozajelitowo po 10 ml preparatu wapnia. Uszkodzenia nerwu wstecznego i gruczołów przytarczycowych możemy uniknąć, jeżeli odstępujemy z reguły od operacji typowej i ograniczamy się do usunięcia odosobnionych guzów, które wywołują objawy uciskowe. Ranę zaszywamy bez pozostawienia przestrzeni wolnych. Jeżeli nerw uległ po jednej stronie uszkodzeniu podczas pierwszej operacji, wówczas albo odstępujemy od operacji po stronie przeciwległej, albo robimy po tej stronie jak najmniejszy i najoszczędniejszy zabieg. Continue reading „Wole i choroba Basedowa”