Przewlekle zapalenie watroby kilakowe

Ta postać późnej kiły wątroby zdarza się rzadziej niż postać przerostowa. Zmiany anatomiczne w niej są zasadniczo takie same jak w zanikowej marskości wątroby, z tą różnicą, że zmiany kiłowe tylko rzadko są rozłożone w wątrobie tak równomiernie, jak w jej marskości innego pochodzenia. Prócz tego rozrastająca się tkanka łączna pozostaje długo w okresie młodej tkanki ziarninowej, wskutek czego nie ma tak znacznego kurczenia się wątroby, jak w innych postaciach marskości. Sprawa kiłowa przebiega zwykle z równoczesnym zapaleniem torebki wątrobowej, ulegającej wskutek tego znacznemu zgrubieniu. Wybitne zmiany stwierdza się także w błonie wewnętrznej i zewnętrznej tętnic wątrobowych (endarteriitis i periarteriitis). Continue reading „Przewlekle zapalenie watroby kilakowe”

Sledziona jest powiekszona, twarda, gladka

Śledziona jest powiększona, twarda, gładka. Puchlina brzuszna bywa przeważnie mierna, w rzadszych przypadkach jej się nie stwierdza. Dużą puchlinę spotyka się bardzo rzadko. Żyły powłok brzusznych i dolnej części klatki piersiowej zazwyczaj są rozszerzone miernie, natomiast znacznie są rozszerzone żyły przełykowe, części wpustowej żołądka i odbytnicze. Żółtaczka bywa dość rzadko, mniej więcej w 30% przypadków i jest wtedy przeważnie mierna. Continue reading „Sledziona jest powiekszona, twarda, gladka”

Oswiatowcy starali sie wyjsc naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosujac trzy sposoby: przyspieszanie (czyli przenoszenie do wyzszej klasy), wzbogacanie programu oraz odrebne klasy

Oświatowcy starali się wyjść naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosując trzy sposoby: przyśpieszanie (czyli przenoszenie do wyższej klasy), wzbogacanie programu oraz odrębne klasy. Przyśpieszanie ma tę wadę, że łączy młodsze dzieci z dziećmi bardziej od nich społecznie wyrobionymi i dojrzalszymi fizycznie. Ponadto nie rozwiązuje podstawowego problemu uzdolnionego dziecka, to jest braku swobody w samodzielnym myśleniu i działaniu. Wzbogacenie programu wydaje się idealnym rozwiązaniem, ale wymaga więcej czasu i uwagi niż wielu nauczycieli jest w stanie lub też chce mu poświęcić. Ponadto poświęcanie specjalnej uwagi jednemu lub dwojgu dzieciom w klasie również stwarza problemy. Continue reading „Oswiatowcy starali sie wyjsc naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosujac trzy sposoby: przyspieszanie (czyli przenoszenie do wyzszej klasy), wzbogacanie programu oraz odrebne klasy”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 2

Pacjenci, którzy otrzymali wcześniej leczenie gruźlicy opornej na wiele leków, zostali wykluczeni. Dodatkowe kryteria wykluczenia były pozytywnym testem dla ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV) z liczbą komórek CD4 + mniejszą niż 300 komórek na milimetr sześcienny, skomplikowanymi lub ciężkimi pozapłucnymi lub neurologicznymi objawami gruźlicy, ciężką arytmią serca wymagającą leczenia, skorygowanym odstępem QT z stosowanie formuły Fridericia (QTcF) 13 powyżej 450 msec, historia czynników ryzyka dla torsades de pointes, współistniejąca ciężka choroba, nadużywanie alkoholu lub narkotyków, ciąża lub karmienie piersią oraz wcześniejsze leczenie bedakiliną. Zgodnie z protokołem, moksyfloksacyna, gatifloksacyna i układowe stosowanie inhibitorów lub induktorów cytochromu P-450 były zabronione podczas i przez miesiąc po zakończeniu leczenia badanego. Projekt badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Projekt badania i schematy dawkowania leków. Pacjenci z wielolekooporną gruźlicą zostali przydzieleni w stosunku 1: do otrzymywania zarówno bedaquiliny (400 mg raz na dobę przez 2 tygodnie, następnie 200 mg trzy razy w tygodniu przez 22 tygodnie) lub placebo, a także preferowanej dawki pięciu leków, drugiej -liniowy reżim przeciwtluubkowy. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 2”

Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju

Obecność haplotypu HLA DR3-DQ2 lub DR4-DQ8 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem celiakii. Ponadto prawie wszystkie dzieci z celiakią mają przeciwciała surowicy przeciwko transglutaminazie tkankowej (tTG). Metody
Badaliśmy 6403 dzieci z haplotypem HLA DR3-DQ2 lub DR4-DQ8 prospektywnie od urodzenia w Stanach Zjednoczonych, Finlandii, Niemczech i Szwecji. Pierwszorzędowym punktem końcowym był rozwój autoimmunizacji celiakii, która została zdefiniowana jako obecność przeciwciał przeciwko tTG w dwóch kolejnych badaniach w odstępie co najmniej 3 miesięcy. Wtórnym punktem końcowym był rozwój celiakii, który został zdefiniowany do celów tego badania jako diagnoza dotycząca biopsji lub utrzymujących się wysokich poziomów przeciwciał przeciwko tTG.
Wyniki
Mediana okresu obserwacji wynosiła 60 miesięcy (zakres międzykwartylowy, 46 do 77). Choroba autoimmunizacyjna rozwinęła się u 786 dzieci (12%). Continue reading „Ryzyko wystąpienia celiakii u dzieci według HLA i kraju”

Proaktywna reakcja na nadużywanie opioidów na receptę

W Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) nadal jesteśmy głęboko zaniepokojeni rosnącą epidemią nadużywania opioidów, uzależnień i przedawkowania – epidemia bezpośrednio związana z coraz powszechniejszym niewłaściwym stosowaniem potężnych leków przeciwbólowych opartych na opioidach. Ponieważ agencja federalna ma za zadanie zapewnienie, że leki stosowane przez amerykańską opinię publiczną są zarówno skuteczne, jak i bezpieczne, zobowiązujemy się współpracować z innymi agencjami rządowymi, dostawcami usług zdrowotnych, przemysłem produktów medycznych oraz, co najważniejsze, pacjentami i ich rodzinami aktywnie radzić sobie z tym rozwijającym się kryzysem zdrowia publicznego, który już głęboko dotknął osoby, rodziny i społeczności w całym naszym kraju. Zrobimy to, jednocześnie zapewniając odpowiedni dostęp do niezwykle istotnych leków przeciwbólowych dla pacjentów, którzy ich potrzebują (Tabela 1). tło
W ciągu tego roku około 100 milionów ludzi w Stanach Zjednoczonych cierpi z powodu bólu. Continue reading „Proaktywna reakcja na nadużywanie opioidów na receptę”

Spirometrię zachęt do zapobiegania ostrym powikłaniom płucnym w chorobach sierpowatokrwinkowych czesc 4

Z siedmiu hospitalizacji, w których pacjent z grupy spirometrycznej miał zawał w klatce piersiowej, żaden z nich nie obejmował powikłań płucnych, w porównaniu z pięcioma z ośmiu hospitalizacji w grupie bezspirometrii (P = 0,025). Analiza logistyczno-regresyjna potwierdziła, że ryzyko powikłań płucnych było niższe podczas hospitalizacji spirometrycznych niż podczas hospitalizacji poza spirometrią, nawet po skorygowaniu o ilość narkotyków wykorzystywanych podczas każdej hospitalizacji (P = 0,02). Tabela 2. Tabela 2. Nieprawidłowości w radiografii klatki piersiowej, które rozwinęły się u pacjentów przypisanych do spirometrii lub standardowej opieki bez spirometrii podczas hospitalizacji. Continue reading „Spirometrię zachęt do zapobiegania ostrym powikłaniom płucnym w chorobach sierpowatokrwinkowych czesc 4”