WYKRYWANIE „DZIECI WYJATKOWYCH”

WYKRYWANIE DZIECI WYJĄTKOWYCH. Chociaż w tym rozdziale przedstawiliśmy i omówiliśmy różnorodne czynniki, na skutek, których tworzą się specjalne potrzeby dzieci, mamy nadzieję, że ich omówienie nie zachęci do opatrywania dzieci etykietami lub do klasyfikowania ich. Określenie dziecka, jako: ociężałe umysłowo, nieletni przestępca, dziecko z problemami emocjonalnymi lub o słuchu przytępionym – często prowadzi do pochopnych sądów i stereotypowego sposobu myślenia. Raz jeszcze cytujemy Rudolfa Dreikursa wypowiadającego się na ten temat: Pomimo naszych największych wysiłków dzieci wyjątkowe pozostaną takimi, dopóki społeczeństwo nie przestanie ich uważać za wyjątkowe i nie będzie ich traktować, jako istoty ludzkie, które są potrzebne i wymagają szacunku. Wtedy stanie się oczywiste, że mniej ważne jest to, co posiadamy niż to, co robimy z tym, co jest w naszym posiadaniu. Continue reading „WYKRYWANIE „DZIECI WYJATKOWYCH””

Problemy nieletnich przestepców sa zazwyczaj trudniejsze i bardziej zlozone niz w przypadku innych dzieci „wyjatkowych”

Problemy nieletnich przestępców są zazwyczaj trudniejsze i bardziej złożone niż w przypadku innych dzieci wyjątkowych, ze względu na wrogość i oburzenie, jakie odczuwa w stosunku do nich społeczeństwo. Jesteśmy skłonni do pogarszania sytuacji nieletnich przestępców, traktując ich w zbyt surowy, wprost drastyczny sposób, ponieważ w mniejszym stopniu potrafimy tym dzieciom współczuć. Według Allison Daws pewne przejawy przestępczego zachowania nie tyle są rozmyślnym złym zachowaniem, co normalnym zachowaniem niższych warstw. Tym niemniej praca Sheldona i Eleanor Gluecków wskazuje, że istnieją pewne czynniki niejako predysponujące niektóre dzieci z zaniedbanych terenów do przestępczości. Przestępczemu zachowaniu poza szkolą zazwyczaj towarzyszy złe zachowanie w szkole, spóźnianie się, wagarowanie i ogólna niechęć do szkoły. Continue reading „Problemy nieletnich przestepców sa zazwyczaj trudniejsze i bardziej zlozone niz w przypadku innych dzieci „wyjatkowych””

To nie jest masowe nauczanie – to juz ksztalcenie zindywidualizowane

To nie jest masowe nauczanie – to już kształcenie zindywidualizowane. W systemie opierającym się wyłącznie na masowym nauczaniu problemy indywidualnego dziecka zostałyby pominięte lub też załatwiane w drodze administracyjnej, zgodnie z polityką przewidzianą dla kategorii, do której by dane dziecko trafiło. W poprzednim rozdziale omawialiśmy rodzaje dzieci wymagających stałej lub częstej specjalnej uwagi, kiedy to istnieją wszelkie powody, dla których chcielibyśmy zindywidualizować wychowanie ze względu na ich dobro. Potrzeba specjalnego traktowania takiego dziecka jest nagła i pilna, a próby stosowania metod masowego nauczania są tu nieprzydatne. Nieustanne trudności, jakie przedstawia takie dziecko, i jego niemożność normalnego uczenia się – przypominają nam, że nie potrafimy zaspokoić jego potrzeb. Continue reading „To nie jest masowe nauczanie – to juz ksztalcenie zindywidualizowane”

SZKOLNY ASYSTENT SPOLECZNY

SZKOLNY ASYSTENT SPOŁECZNY.Wiele szkól zatrudnia asystentów społecznych, jako pracowników służb poradnictwa. Podobnie jak psycholog szkolny, szkolny asystent społeczny otrzymał specjalne wyszkolenie i zazwyczaj ma stopień magistra. Szkolni asystenci społeczni najczęściej pracują w poradniach lub poza centralnymi placówkami systemu szkolnego i podobnie jak psychologowie szkolni raczej zajmują się problemami dzieci ze szkól podstawowych. Tak jak i psychologowie szkolni pracują również z dziećmi o zaburzeniach emocjonalnych, z tym jednakże zastrzeżeniem, że badanie testami psychologicznymi leży głównie w kompetencji psychologów. Natomiast do obowiązków szkolnego asystenta społecznego należy raczej przeprowadzanie wywiadów z rodzicami i• utrzymywanie łączności z władzami miejscowymi, jak np. Continue reading „SZKOLNY ASYSTENT SPOLECZNY”