Rozpoznanie róznicowe

Rozpoznanie różnicowe. W rozważaniach rozpoznawczych duże znaczenie ma to, że zespół Bantiego zdarza się u nas wyjątkowo rzadko. Trzeba zatem wprzód wyłączyć inne choroby przebiegające z dużym powiększeniem śledziony, zwłaszcza białaczkę i ziarnicę złośliwą. Od pomyłki często uchroni dokładne badanie składu morfologicznego krwi, które powinno być wykonywane obowiązkowo w każdym przypadku powiększenia śledziony. W początkowym okresie zespół Bantiego niepodobna odróżnić od rzekomej białaczki śledzionowej (pseudoleucaemia lienalis s. anaemia splenica Banti), jeżeli nie ma powiększenia węzłów chłonnych, przemawiającego za rzekomą białaczką. W okresie puchlinowym od zanikowej marskości wątroby odróżniają zespół Bantiego ogromne rozmiary śledziony oraz brak w wywiadach czynników toksycznych i zakaźnych, które wiodą do marskości wątroby Laenneca. Różnicowanie z powolnym zapaleniem wsierdzia p. t. I. Rokowanie w zespole Bantiego jest pomyślne, jeżeli zastosuje się należyte leczenie, zanim rozwinie się marskość wątroby i charłactwo. Leczenie w zespole Bantiego polega na wycięciu śledziony. Poza tym leczenie jest objawowe. c) Marskość wątroby splenomegaliczna typu Eppingera (cirrhosis heptis splenomegalica Eppingeri.) Do marskości wątroby, opisanej przez Eppingera jako postać splenomegaliczna, zalicza, się marskość, w której obrazie góruje znaczne powiększenie śledziony, pojawiające się często wcześniej niż powiększenie wątroby. [hasła pokrewne: prometazyna, promazyna, triamcynolon ]

Powiązane tematy z artykułem: promazyna prometazyna triamcynolon