Przewlekle zapalenie watroby kilakowe

Ta postać późnej kiły wątroby zdarza się rzadziej niż postać przerostowa. Zmiany anatomiczne w niej są zasadniczo takie same jak w zanikowej marskości wątroby, z tą różnicą, że zmiany kiłowe tylko rzadko są rozłożone w wątrobie tak równomiernie, jak w jej marskości innego pochodzenia. Prócz tego rozrastająca się tkanka łączna pozostaje długo w okresie młodej tkanki ziarninowej, wskutek czego nie ma tak znacznego kurczenia się wątroby, jak w innych postaciach marskości. Sprawa kiłowa przebiega zwykle z równoczesnym zapaleniem torebki wątrobowej, ulegającej wskutek tego znacznemu zgrubieniu. Wybitne zmiany stwierdza się także w błonie wewnętrznej i zewnętrznej tętnic wątrobowych (endarteriitis i periarteriitis). Najczęściej obok zmian zanikowych stwierdza się drobnowidowo rozmnażanie się oraz przerost komórek i beleczek wątrobowych i tworzenie się kanalików żółciowych. Gdy te sprawy odrodcze są wybitnie zaznaczone, mamy postać s kojarzoną przewlekłego rozlanego śródmiąższowego zapalenia wątroby. Klinicznie w postaci zanikowej przewlekłego zapalenia kiłowego śródmiąższowego wątroba jest zmniejszona, nierówna, twarda, uciskowo bolesna, śledziona powiększona, twarda, gładka, nieraz bolesna uciskowo. Puchlina brzuszna zazwyczaj jest mierna, gdyż utrudnienie krążenia w żyle wrotnej jest nieznaczne, zależnie od niedużej skłonności rozrastającej się tkanki łącznej do bliznowacenia oraz od nierównomiernego jej rozrostu. Nieznaczne jest także rozszerzenie żył w powłokach brzusznych. 3) Przewlekłe zapalenie wątroby kilakowe [więcej w: promazyna, bezdechy nocne leczenie, pokrowce antyroztoczowe ]

Powiązane tematy z artykułem: bezdechy nocne leczenie pokrowce antyroztoczowe promazyna