Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 7

Stosunkowo niewielka liczba pacjentów była obserwowana przez ponad 24 miesiące, ale po 36 miesiącach obserwacji wskaźnik wykrywania migotania przedsionków wynosił 30,0% w grupie ICM (42 pacjentów) w porównaniu z 3,0% w grupie kontrolnej (5 pacjenci) (współczynnik ryzyka, 8,8, 95% CI, 3,5 do 22,2, P <0,001) (Figura 2C). Bezpieczeństwo
Z 208 wprowadzonych ICM, 5 (2,4%) usunięto z powodu zakażenia w miejscu wprowadzenia lub erozji kieszeni. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z ICM były: zakażenie (3 pacjentów [1,4%]), ból (3 pacjentów [1,4%]) oraz podrażnienie lub stan zapalny (4 pacjentów [1,9%]) w miejscu wprowadzenia. ICM pozostała wstawiona u 98,1% pacjentów w wieku 6 miesięcy iu 96,6% pacjentów po 12 miesiącach.
Dyskusja
W tym randomizowanym badaniu porównującym długotrwałe monitorowanie za pomocą ICM z konwencjonalną obserwacją u pacjentów z niedawnym udarem kryptogennym, monitorowanie skutkowało znacznie wyższym wskaźnikiem wykrycia migotania przedsionków, przy większym użyciu doustnych antykoagulantów. Mimo że modyfikacje leczenia nie były wymagane przez protokół, prawie wszyscy pacjenci, u których wykryto migotanie przedsionków podczas badania otrzymali doustne antykoagulanty. Recepcja doustnych antykoagulantów była ponad dwukrotnie większa w grupie ICM, w porównaniu z grupą kontrolną, zarówno po 6, jak i 12 miesiącach, prawdopodobnie w wyniku wyższego wskaźnika wykrywalności migotania przedsionków. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 7”

Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 6

W przypadku monitorowania trwającego od 6 do 12 miesięcy wykryto dodatkowo 10 pierwszych epizodów migotania przedsionków w grupie ICM w porównaniu do w grupie kontrolnej, pomimo 34 konwencjonalnych badań EKG u 33 pacjentów i 12 wystąpień monitorowania metodą Holtera u 10 pacjentów. Udar niedokrwienny lub TIA wystąpił u 11 pacjentów (5,2%) w grupie ICM, w porównaniu z 18 pacjentami (8,6%) w grupie kontrolnej, w ciągu pierwszych 6 miesięcy po randomizacji iu 15 pacjentów (7,1%) w porównaniu z 19 pacjentami ( 9,1%) w ciągu pierwszych 12 miesięcy. Częstość stosowania doustnych antykoagulantów wynosiła 10,1% w grupie ICM w porównaniu do 4,6% w grupie kontrolnej po 6 miesiącach (P = 0,04) i 14,7% w porównaniu z 6,0% po 12 miesiącach (P = 0,007). Po 12 miesiącach 97,0% pacjentów, u których wykryto migotanie przedsionków, otrzymywało doustne leki przeciwzakrzepowe.
Analiza podgrup
Rycina 3. Rycina 3. Analiza podgrup od czasu do pierwszego wykrycia migotania przedsionków przez 6 miesięcy. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 6”

Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 5

Spośród 441 losowo przydzielonych pacjentów, 416 (94,3%) ukończyło 6 miesięcy obserwacji, 2 zostały utracone w celu obserwacji, 5 zmarło, a 18 zakończyło badanie przed upływem 6 miesięcy. Crossover wystąpił w przypadku 18 pacjentów: 12 w grupie ICM i 6 w grupie kontrolnej (ryc. 1). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa uczestników badania. Wyjściową charakterystykę losowo przydzielonych pacjentów przedstawiono w Tabeli 1. Continue reading „Kryptogenny udar i leżące u podstaw migotanie przedsionków AD 5”

Zastanawiajac sie nad nimi, pragnie poczynic pewne uzupelnienia w programie szkolnym, które zmusza ich do wiekszego zaabsorbowania sie, praca

Zastanawiając się nad nimi, pragnie poczynić pewne uzupełnienia w programie szkolnym, które zmuszą ich do większego zaabsorbowania się, pracą. Ponieważ obaj chłopcy entuzjazmują się samolotami, przydzielił im zadanie zbadania sprawy, jak to się dzieje, że samoloty latają i podzielenia się swymi odkryciami z klasą. Wydaje się, że jak dotychczas chwyt ten dał dobre rezultaty. Bibliotekarz zaopatrzył chłopców w książki i broszury traktujące o samolotach i wydają się oni całkowicie zaabsorbowana swym zadaniem. Zatem zaspokajanie indywidualnych potrzeb dzieci związanych z nauką jest głównie funkcją nauczyciela w klasie. Continue reading „Zastanawiajac sie nad nimi, pragnie poczynic pewne uzupelnienia w programie szkolnym, które zmusza ich do wiekszego zaabsorbowania sie, praca”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 5

Jeśli dwustronna wartość P w analizie pośredniej była mniejsza niż 0,006, badanie zatrzymano dla uzyskania skuteczności. Gdyby dwustronna wartość P była większa niż 0,49, próba byłaby zatrzymana na próżno. Szczególne okoliczności leczenia wymagały wykluczenia niektórych pacjentów z ostatecznej analizy. Niektórzy pacjenci, którzy są zabierani na salę operacyjną, nie poddają się pankreatektomii, ponieważ ich stan jest nieoperacyjny. Pacjenci tacy nie są zagrożeni pooperacyjną przetoką trzustkową i nie zostali włączeni do analizy. Przedoperacyjne rozpoczęcie leczenia pazyreotydem wymaga jednak, aby chorzy ci byli poddawani randomizacji. Ponadto kryteria kwalifikowalności można było spełnić dopiero po uzyskaniu EKG po operacji. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 5”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 4

Oversewing zazwyczaj polegał na podwiązaniu szwów przewodu trzustkowego i przerywanych szwów materacowych na pozostałą linię przecięcia. Chirurgów poproszono o sklasyfikowanie tekstury trzustki jako miękkiej lub twardej. Chłodnie prowadzone chirurgicznie były stosowane selektywnie. Lekarz ustalił, kiedy wystąpi usuwanie ścieków; dreny zazwyczaj usuwano, gdy ściek zawierał mniej niż 300 U amylazy na litr lub gdy objętość wycieku była mniejsza niż 100 ml na 24 godziny. Opieka pooperacyjna została przeprowadzona w dedykowanej jednostce chirurgicznej. Wartości laboratoryjne, w tym poziomy amylazy w surowicy, oceniano codziennie. Poziom amylazy w płynie drenującym mierzono codziennie, gdy obecne były cewniki drenażowe. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 4”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 3

Pracownicy Novartis nie mieli dostępu do danych podczas badania, nie brali udziału w analizie danych i nie uczestniczyli w przygotowaniu manuskryptu poza przeglądem. Pierwszy autor napisał pierwszą wersję manuskryptu. Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność danych oraz wierność badania do protokołu, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Projekt badania
Badanie było próbą fazy III z pojedynczym ośrodkiem, randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo. Po udzieleniu pisemnej świadomej zgody pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: 1, aby otrzymać 900 .g podskórnego pasyreotydu lub placebo dwa razy dziennie, rozpoczynając przed operacją w dniu operacji i kontynuując przez 7 dni (14 dawek). Zastosowaliśmy permutowane bloki o losowym rozmiarze do stratyfikacji przydziału grupowego zgodnie z typem zabiegu (trzustkoweodekenektomia lub dystalna pankreatektomia) oraz obecność lub brak poszerzenia przewodu trzustkowego. Dylatację przewodu trzustkowego zdefiniowano jako średnicę kanału głównego większego niż 4 mm w miejscu przecięcia trzustki na obrazie przedoperacyjnym. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 3”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 2

Prospektywne badania oceniające technikę operacyjną pozwoliły zidentyfikować wiele podejść związanych z dopuszczalnym odsetkiem pooperacyjnej przetoki trzustkowej. Jednakże nie wykazano, że pojedyncze podejście jest lepsze od instytucji.5-9 Ponieważ wydzielanie wewnątrzwydzielnicze trzustki jest proponowanym mechanizmem, w którym następuje pooperacyjna przetoka trzustkowa, zahamowanie tego wydzielania za pomocą analogu oktreotydu somatostatyny oceniano w wielu próbach. 10 Wyniki tych badań były mieszane. Badania europejskie wykazały zmniejszoną częstość występowania pooperacyjnej przetoki trzustkowej wśród pacjentów, którzy otrzymywali okołooperacyjny oktreotyd, ale w Stanach Zjednoczonych taki spadek nie został wykazany, a rutynowe stosowanie oktreotydu zostało w znacznym stopniu porzucone. Pasyreotyd jest analogiem somatostatyny, który ma dłuższy okres półtrwania niż oktreotyd i szerszy profil wiązania.14 Dane z badań in vitro wykazały, że pasyreotyd może zmniejszać uwalnianie trypsyny, a dane z modeli zwierzęcych in vivo wykazały zmniejszone wydzielanie zewnątrzwydzielnicze i jelitowa aktywność proteolityczna w powiązaniu z jej stosowaniem.15,16 Z powodu tych właściwości i przypuszczalnych mechanizmów leżących u podstaw rozwoju pooperacyjnych przetok trzustkowych, przeprowadziliśmy randomizowaną próbę pasyreotydu w celu zapobiegania pooperacyjnej przetoczeniu trzustki.
Metody
Pacjenci
Do badania zakwalifikowano pacjentów dorosłych (.18 lat), u których planowano poddać się trzustki lub trzustkowej pankreatektomii z lub bez splenektomii. Kluczowymi kryteriami wykluczenia były przedoperacyjne stężenie glukozy w surowicy większe niż 250 mg na decylitr (14 mmol na litr), międzynarodowy współczynnik znormalizowany większy niż 1,5 oraz historia klinicznie znaczącej choroby serca, w tym skorygowany odstęp QT (QTc) dłuższy niż 450 msec. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową AD 2”

Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową

Pooperacyjna przetoka trzustkowa jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do powikłań i śmierci związanej z resekcją trzustki. Poryreotyd, analog somatostatyny, który ma dłuższy okres półtrwania niż oktreotyd i szerszy profil wiązania, zmniejsza trzustkowe wydzieliny zewnątrzwydzielnicze i może zapobiegać pooperacyjnej przetoczeniu trzustki. Metody
Przeprowadziliśmy jednoośrodkowe, randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą okołooperacyjnego podskórnego pirenejotydu u pacjentów poddawanych trzustkowo-dwuodenektomii lub dystalnej pankreatektomii. Losowo przydzieliliśmy 300 pacjentów, którzy otrzymywali 900 .g podskórnego pasyreotydu (152 pacjentów) lub placebo (148 pacjentów) dwa razy dziennie, rozpoczynając przed operacją rano w dniu operacji i kontynuując przez 7 dni (14 dawek). Randomizacja była stratyfikowana w zależności od rodzaju resekcji i tego, czy przewód trzustkowy został poszerzony w miejscu przecięcia. Pierwszorzędowym punktem końcowym był rozwój przetoki trzustkowej, wyciek lub ropień stopnia 3 lub wyższego (tj. Wymagający drenażu). Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjną przetokę trzustkową”

Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3

Jak zauważono powyżej, randomizacja była rozwarstwiana w zależności od tego, czy pacjent spełniał kryterium wcześniejszej hospitalizacji czy podniesienia BNP. Badane leki zakupiono jako 15-mg tabletki spironolaktonu lub pasujące do placebo (United Research Laboratories and Mutual Pharmaceutical). Badane leki początkowo podawano w dawce 15 mg raz na dobę, która była zwiększana do maksymalnie 45 mg na dobę w ciągu pierwszych 4 miesięcy po randomizacji. W razie potrzeby dokonano kolejnych dostosowań dawek. Pomiar poziomu potasu i kreatyniny był wymagany w ciągu tygodnia po zmianie dawki badanego leku i podczas każdej zaplanowanej wizyty kontrolnej (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Badani pacjenci nadal otrzymywali inne metody leczenia niewydolności serca i współistniejących chorób podczas całego badania. Continue reading „Spironolakton na niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową AD 3”