Autorytatywne oceny, porównania, krytyka i upokorzenie moga byc skuteczne jedyne w bardzo nielicznych przypadkach, ale sa szkodliwe dla prawie wszystkich dzieci

Autorytatywne oceny, porównania, krytyka i upokorzenie mogą być skuteczne jedyne w bardzo nielicznych przypadkach, ale są szkodliwe dla prawie wszystkich dzieci. Sukces oj niepowodzenie stają się nieważne, jeżeli przestaniemy mierzyć oj porównywać, osądzać i potępiać. Wtedy dopiero możemy pobudzać dzieci w ich rozwoju i działaniu – nie w kierunku osiągnięcia sukcesu, ale w kierunku stania się użyteczną społeczną istotą, która ma bezpieczne miejsce w grupie, niezależnie od tego, kim jest i jak wiele potrafi robić. STRESZCZENIE Chociaż tradycyjnym przekonaniem dotyczącym wychowania jest, że dzieci powinny przystosowywać się do szkoły coraz częściej uważa się, że szkoła powinna wyjść naprzeciw potrzebom dzieci, i to nawet tych dzieci, które potrzebują większej niż normalnie ilości usług wychowawczych. Takie dzieci, czasem nazywane dziećmi wyjątkowymi, to te, które mają słuch przytępiony, są niewidome lub bardzo źle widzą, mają porażenia mózgowe, są kalekami, ociężale umysłowo, epileptyczne, nieletni przestępcy i dzieci z problemami emocjonalnymi. Continue reading „Autorytatywne oceny, porównania, krytyka i upokorzenie moga byc skuteczne jedyne w bardzo nielicznych przypadkach, ale sa szkodliwe dla prawie wszystkich dzieci”

WYKRYWANIE „DZIECI WYJATKOWYCH”

WYKRYWANIE DZIECI WYJĄTKOWYCH. Chociaż w tym rozdziale przedstawiliśmy i omówiliśmy różnorodne czynniki, na skutek, których tworzą się specjalne potrzeby dzieci, mamy nadzieję, że ich omówienie nie zachęci do opatrywania dzieci etykietami lub do klasyfikowania ich. Określenie dziecka, jako: ociężałe umysłowo, nieletni przestępca, dziecko z problemami emocjonalnymi lub o słuchu przytępionym – często prowadzi do pochopnych sądów i stereotypowego sposobu myślenia. Raz jeszcze cytujemy Rudolfa Dreikursa wypowiadającego się na ten temat: Pomimo naszych największych wysiłków dzieci wyjątkowe pozostaną takimi, dopóki społeczeństwo nie przestanie ich uważać za wyjątkowe i nie będzie ich traktować, jako istoty ludzkie, które są potrzebne i wymagają szacunku. Wtedy stanie się oczywiste, że mniej ważne jest to, co posiadamy niż to, co robimy z tym, co jest w naszym posiadaniu. Continue reading „WYKRYWANIE „DZIECI WYJATKOWYCH””

Ale Jezeli dziecko nie ma zadnych oczywistych trudnosci w szkole

Ale Jeżeli dziecko nie ma żadnych oczywistych trudności w szkole, wówczas nauczyciel powinien zdecydować, w jakiej mierze poza wykonywaniem swego zawodu powinien również działać, jako społecznik i psychoterapeuta. Przedyskutowanie tego typu problemów z pracownikami psychologicznych służb pomocy dziecku, ze zwierzchnikami i władzami szkolnymi – bardzo często okazuje się pomocne i pożądane. Jednakże, jak już podkreślaliśmy, wiele dzieci z problemami emocjonalnymi reaguje w sposób utrudniający im nie tylko pracę w klasie, ale i stosunki z innymi uczniami i nauczycielami. Dzieci te wymagają pomocy psychologa. Coraz więcej szkół stara się rozwiązać to zagadnienie zapewniając opiekę nad dzieckiem z udziałem poradni zdrowia psychicznego, psychologów szkolnych oraz asystentów społecznych i doradców, którzy ściśle współpracują z dziećmi, nauczycielami, rodzicami, władzami szkolnymi oraz instytucjami społecznymi, aby polepszyć zdrowie psychiczne dzieci i dopomóc szkołom w wykonywaniu ich głównego zadania – dopomożenia dzieciom w nauce. Continue reading „Ale Jezeli dziecko nie ma zadnych oczywistych trudnosci w szkole”

Sledziona jest powiekszona, twarda, gladka

Śledziona jest powiększona, twarda, gładka. Puchlina brzuszna bywa przeważnie mierna, w rzadszych przypadkach jej się nie stwierdza. Dużą puchlinę spotyka się bardzo rzadko. Żyły powłok brzusznych i dolnej części klatki piersiowej zazwyczaj są rozszerzone miernie, natomiast znacznie są rozszerzone żyły przełykowe, części wpustowej żołądka i odbytnicze. Żółtaczka bywa dość rzadko, mniej więcej w 30% przypadków i jest wtedy przeważnie mierna. Continue reading „Sledziona jest powiekszona, twarda, gladka”

Z drugiej strony masowe nauczanie ma niezaprzeczenie pewne braki

Z drugiej strony masowe nauczanie ma niezaprzeczenie pewne braki. Sprawowanie kontroli nad nim ogranicza się do niewielu ludzi na górnym szczeblu, zwłaszcza w tych krajach i społeczeństwach, gdzie władza koncentruje się w rękach Jednostek, które mają na nią monopol. W takim przypadku dobrze zorganizowane systemy szkolne stają się gotowymi kanałami dla propagandy. Inna jeszcze trudność powstaje w przypadku nadmiernej koncentracji władzy na górnych szczeblach administracji szkoły, a zbyt małej swobody, lub nawet zupełnego jej braku w szkole. Jednakże te niedomagania wynikają nie tyle z jakiejś zasadniczej skazy istniejącej w samym pojęciu zorganizowanego masowego nauczania, ile raczej są skutkiem apatii lub politycznej słabości i nieodpowiedzialności obywateli. Continue reading „Z drugiej strony masowe nauczanie ma niezaprzeczenie pewne braki”

Problemy nieletnich przestepców sa zazwyczaj trudniejsze i bardziej zlozone niz w przypadku innych dzieci „wyjatkowych”

Problemy nieletnich przestępców są zazwyczaj trudniejsze i bardziej złożone niż w przypadku innych dzieci wyjątkowych, ze względu na wrogość i oburzenie, jakie odczuwa w stosunku do nich społeczeństwo. Jesteśmy skłonni do pogarszania sytuacji nieletnich przestępców, traktując ich w zbyt surowy, wprost drastyczny sposób, ponieważ w mniejszym stopniu potrafimy tym dzieciom współczuć. Według Allison Daws pewne przejawy przestępczego zachowania nie tyle są rozmyślnym złym zachowaniem, co normalnym zachowaniem niższych warstw. Tym niemniej praca Sheldona i Eleanor Gluecków wskazuje, że istnieją pewne czynniki niejako predysponujące niektóre dzieci z zaniedbanych terenów do przestępczości. Przestępczemu zachowaniu poza szkolą zazwyczaj towarzyszy złe zachowanie w szkole, spóźnianie się, wagarowanie i ogólna niechęć do szkoły. Continue reading „Problemy nieletnich przestepców sa zazwyczaj trudniejsze i bardziej zlozone niz w przypadku innych dzieci „wyjatkowych””

Jednak grupy takie nigdy nie sa w istocie jednorodne, poniewaz kazda grupa zawiera szeroki wachlarz trudnosci wychowawczych

Jednak grupy takie nigdy nie są w istocie jednorodne, ponieważ każda grupa zawiera szeroki wachlarz trudności wychowawczych. Niektóre z najzdolniejszych dzieci mogą być poniżej ustalonego poziomu, podczas gdy uczniowie zaklasyfikowani, jako przeciętni lub tępi mogą robić bardzo dobre postępy – być niejako ponad poziom. Najbardziej ujemną cechą grupowania jednorodnego jest to, iż skłania ono dorosłych i dzieci do czynienia złośliwych porównań. Umieszczenie w grupie niezdolnych lub przeciętnych stanowi piętno, a dzieci w wyższych grupach mają skłonność do snobizmu. Większość dzieci, które wymagają specjalnej pomocy wychowawców, ma również różnego rodzaju problemy emocjonalne. Continue reading „Jednak grupy takie nigdy nie sa w istocie jednorodne, poniewaz kazda grupa zawiera szeroki wachlarz trudnosci wychowawczych”

Oswiatowcy starali sie wyjsc naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosujac trzy sposoby: przyspieszanie (czyli przenoszenie do wyzszej klasy), wzbogacanie programu oraz odrebne klasy

Oświatowcy starali się wyjść naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosując trzy sposoby: przyśpieszanie (czyli przenoszenie do wyższej klasy), wzbogacanie programu oraz odrębne klasy. Przyśpieszanie ma tę wadę, że łączy młodsze dzieci z dziećmi bardziej od nich społecznie wyrobionymi i dojrzalszymi fizycznie. Ponadto nie rozwiązuje podstawowego problemu uzdolnionego dziecka, to jest braku swobody w samodzielnym myśleniu i działaniu. Wzbogacenie programu wydaje się idealnym rozwiązaniem, ale wymaga więcej czasu i uwagi niż wielu nauczycieli jest w stanie lub też chce mu poświęcić. Ponadto poświęcanie specjalnej uwagi jednemu lub dwojgu dzieciom w klasie również stwarza problemy. Continue reading „Oswiatowcy starali sie wyjsc naprzeciw potrzebom uzdolnionych dzieci stosujac trzy sposoby: przyspieszanie (czyli przenoszenie do wyzszej klasy), wzbogacanie programu oraz odrebne klasy”

DORADCA SZKOLNY

DORADCA SZKOLNY. Doradca szkolny jest może najmniej wyspecjalizowany spośród kilku typów pracowników służby poradnictwa. Większość doradców szkolnych to nauczyciele lub byli nauczyciele, którzy interesują się bardzo pracą z dziećmi w bezpośrednich kontaktach i którzy rozwinęli w sobie specjalną umiejętność przeprowadzania wywiadów i testów. Często zainteresowania te doprowadziły ich do, specjalnego szkolenia się w tej dziedzinie. Zaznacza się coraz silniejsza tendencja do podnoszenia wymagań: żąda się od nauczycieli przejścia szkolenia w zakresie poradnictwa przed powoływaniem ich na stanowiska doradców szkolnych. Continue reading „DORADCA SZKOLNY”