Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 8

Nie było różnicy w długości okresu obserwacji pomiędzy dwiema grupami badawczymi. Żadne zgony nie były uważane za związane z badanym lekiem przez badacza, który nie był świadomy przypisań grupowych, ani nie było żadnego związku pomiędzy zgonami a stężeniami w osoczu bedaquiliny lub odstępem QTcF wynoszącym 500 msec lub więcej podczas próby. W 24. tygodniu badania średnia zmiana względem wartości wyjściowej w QTcF była większa o 15,4 msek w grupie z leukawiliną i o 3,3 milisekundy w grupie otrzymującej placebo (p <0,001). Po zakończeniu leczenia bedakiliną, QTcF stopniowo zmniejszał się, a średnia wartość była podobna do wartości w grupie placebo w 60 tygodniu badania. Tylko jeden pacjent z grupy bedakiliny miał wydłużenie QTcF o więcej niż 500 ms (pojedynczy punkt czasowy), ponieważ w porównaniu z brakiem pacjentów w grupie placebo. Nie zaobserwowano bezpośredniego związku pomiędzy poziomem osoczowym bedaquiliny lub metabolitu beducyniny (M2) a odpowiednimi wartościami bezwzględnymi QTcF lub zmianami w QTcF. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 8”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 7

Ponadto odnotowano więcej konwersji kulturowych w grupie bedakwiliny niż w grupie placebo wśród pacjentów z izolatami, które były podatne na pirazynamid (odpowiednio 13 z 18 pacjentów [72%] i 14 z 26 pacjentów [54%]), a wśród nich z izolatami, które były oporne na pirazynamid (odpowiednio 23 z 38 pacjentów [61%] i 11 z 33 pacjentów [33%]). Na podstawie definicji leczyjącej według WHO, 15 w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć po 120 tygodniach, wyleczono więcej pacjentów z grupy bedakiliny niż w grupie placebo (38 z 66 pacjentów [58%] i 21 z 66 pacjenci [32%] odpowiednio, P = 0,003) (ryc. 4).
Odporność na leki
Nowa oporność na co najmniej jeden lek przeciwprątkowy opracowana w izolatach od 2 pacjentów z grupy bedakininy i 16 pacjentów z grupy placebo; z 2 pacjentów z grupy bedakiliny (50%) i 9 z 16 pacjentów z grupy placebo (56%) nie otrzymało odpowiedzi na leczenie. Spośród tych ostatnich 6 stwierdzono, że 6 z 9 pacjentów (67%) w grupie placebo miało izolaty oporne na iniekcyjne leki drugiego rzutu lub fluorochinolony (pre-ekstensywna lekooporność, obserwowana u 5 pacjentów) lub na oba wstrzykiwalne leki drugiego rzutu i fluorochinolony (rozległa oporność na lek, obserwowana u pacjenta); pacjent z grupy bedakininy nie miał ani rozległej, ani rozległej oporności na leki. Chociaż liczba sparowanych izolatów (10) jest ograniczona, izolat od pacjenta z grupy bedakwilinowej, który miał wyjściowo lekooporną oporność na początku badania, zwiększył się 4-krotnie w stężeniu MIC bedakiliny pod koniec badania, ponieważ w porównaniu z linią podstawową. Nie zaobserwowano mutacji w operonie syntazy ATP. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 7”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 6

Ta sama analiza w pełnej populacji, która miała zamiar leczyć, dała podobne wyniki (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Różnica leczenia w modelu z korektą dla nierównomiernie rozłożonych czynników wyjściowych (status w odniesieniu do wrażliwości na pirazynamamid, status HIV i wyjściowy poziom albumin) była nadal znacząca i była podobna do oceny uzyskanej z modelu nieskorygowanego. (Pre-ekstensywna lekooporność nie została uwzględniona w modelu, ponieważ różnica między grupami była niewielka [7%]). Rysunek 4. Rysunek 4. Wyniki badania w 120 tygodniach według analizy zdefiniowanej w protokole i analizy opartej na definicjach Światowej Organizacji Zdrowia. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 6”

Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 5

Zmodyfikowana populacja przeznaczona do leczenia składała się z 132 pacjentów (ryc. 2). W populacji, która miała zamiar leczyć, 60 pacjentów (38%) przerwała badanie przedwcześnie, bez istotnych różnic między dwiema grupami badawczymi pod względem powodów przerwania leczenia (Ryc. 2 i Ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Najczęstsze przyczyny przerwania leczenia to wycofanie zgody i działań niepożądanych. Tabela 1. Continue reading „Wieloródka Odporna na gruźlicę i kulturę konwersji z Bedaquiline AD 5”