Przewlekle zapalenie watroby kilakowe

Ta postać późnej kiły wątroby zdarza się rzadziej niż postać przerostowa. Zmiany anatomiczne w niej są zasadniczo takie same jak w zanikowej marskości wątroby, z tą różnicą, że zmiany kiłowe tylko rzadko są rozłożone w wątrobie tak równomiernie, jak w jej marskości innego pochodzenia. Prócz tego rozrastająca się tkanka łączna pozostaje długo w okresie młodej tkanki ziarninowej, wskutek czego nie ma tak znacznego kurczenia się wątroby, jak w innych postaciach marskości. Sprawa kiłowa przebiega zwykle z równoczesnym zapaleniem torebki wątrobowej, ulegającej wskutek tego znacznemu zgrubieniu. Wybitne zmiany stwierdza się także w błonie wewnętrznej i zewnętrznej tętnic wątrobowych (endarteriitis i periarteriitis). Continue reading „Przewlekle zapalenie watroby kilakowe”

Postac kilakowa póznej kily watroby cechuja guzy w miazszu watrobowym wielkosci jablka i nawet wieksze

Postać kilakową późnej kiły wątroby cechują guzy w miąższu wątrobowym wielkości jabłka i nawet większe. Są usadowione najczęściej na wypukłej powierzchni wątroby tuż pod jej torebką, zwłaszcza w pobliżu więzadła sierpowatego i wieszadłowego oraz w okolicy wrót wątroby. Kilak mają początkowo kształt okrągławy, barwę szarawo czerwoną i są miękkie. Wskutek braku ukrwienia kilaki serowacieją począwszy od środka i rozmiękają, przeobrażając się w jamę, która może coraz więcej się szerzyć albo rosnąć wytwarzając głęboką bliznę, dzielącą wątrobę na płaty różnej wielkości i kształtu, co pociąga za sobą zmniejszenie wątroby. Jest to tzw. Continue reading „Postac kilakowa póznej kily watroby cechuja guzy w miazszu watrobowym wielkosci jablka i nawet wieksze”

Kila pózna watroby

Kiła późna wątroby (Lues hepatis tertiaria) Kiła późna wątroby objawia się jako: 1) przewlekłe rozlane zapalenie śródmiąższowe przerostowe (hepatitis interstitialis hypertrophicd diffusa chronica luetica); 2) przewlekłe rozlane zapalenie śródmiąższowe zanikowe (hepatitis ituerstituiiie atrophica diffusa chronica luetica); 3) przewlekłe zapalenie kilakowe (hepatitis gummosa chronica); 4) kiłowe zapalenie torebki wątrobowej (perihepatitis, luetica); 5) postacie skojarzone. Prócz tego zakażenie kiłowe może wywoływać w okresie późnym stłuszczenie i skrobiawicę wątroby. Objawy późnej kiły wątroby występują najczęściej dopiero po 10-20 latach od zakażenia i nawet jeszcze później, gdy chory nieraz już zapomniał o swym zakażeniu kiłowym. Toteż spotyka się ją zazwyczaj w wieku podeszłym. Dolegliwości, na które uskarżają się chorzy, same przez się nie są cechujące. Continue reading „Kila pózna watroby”

Przewlekle rozlane zapalenie watroby kilowe sródmiazszowe przerostowe

Przewlekłe rozlane zapalenie wątroby kiłowe śródmiąższowe przerostowe Postać ta późnej kiły wątroby jest, według Franciszka Białokura oraz Antoniego Gruzińskiego, najczęstszą postacią późnej kiły u dorosłych. Polega ona na drobnokomórkowych naciekach pomiędzy zrazikami i wewnątrz ich, przeistaczających się z czasem w tkankę łączną. Rozrost tkanki łącznej stwierdza się także w śledzionie. Klinicznie wątroba jest znacznie powiększona, twarda, gładka, o brzegu zaokrąglonym lub ostrym, równym, uciskowo bolesna wskutek zapalenia jej torebki. Śledziona jest duża, gładka, twarda bolesna uciskowo (perrisplenitis). Continue reading „Przewlekle rozlane zapalenie watroby kilowe sródmiazszowe przerostowe”