W psychoterapii behawioralnej skupiamy się na tu i teraz

width=300Ogromne zróżnicowanie szkół terapeutycznych, które czerpią swoje założenia z podstawowej literatury psychologicznej, daje szerokie pole wyboru ścieżki młodym adeptom psychologii. Psychoterapia behawioralna, jak sama nazwa na to wskazuje, wywodzi się z behawioryzmu w którym intensywnie działał badacz o nazwisku Skinner. W trakcie formułowania reguł rządzących tymże kierunkiem, posiłkowano się zasadami uczenia i warunkowania. Psycholog rozpoczynający terapię w tym nurcie podkreśla swojemu pacjentowi, że interesują nas wydarzenia mające miejsce tu i teraz. Nie będziemy cofać się myślami w przeszłość, ani wybiegać w przyszłość bo jest to zupełnie niepotrzebne do procesu terapii. Continue reading „W psychoterapii behawioralnej skupiamy się na tu i teraz”

Założenia psychoterapii dynamicznej

width=300

Osoby zainteresowane zajmowaniem się przeprowadzaniem terapii dla osób z zaburzeniami psychicznymi, są prawnie zobligowane do ukończenia jednolitych studiów magisterskich na kierunku psychologia. Dalsza ich droga kształcenia w wybranym kierunku, sprowadza się do ukończenia szkoły zorientowanej w danym nurcie. Psychoterapia dynamiczna czerpie swoje podstawowe założenia z psychoanalizy. Za jej ojca uważany jest Sigmund Freud, popularny ze względu na stworzoną przez siebie koncepcję snów. Szkoła dynamiczna zakłada, że u wszystkich problemów natury psychicznej człowieka znajdują się nieświadome popędy. Continue reading „Założenia psychoterapii dynamicznej”

Zachowanie sie i wyglad ogólny chorego wskazuja na ciezkie schorzenie.

Zachowanie się i wygląd ogólny chorego wskazują na ciężkie schorzenie. Chorzy, szczególnie dorośli, są podnieceni, niespokojni, leżą na boku z przykurczonymi nogami, często z nogą przeciwległą uchu choremu odwiedzioną i odwróconą na zewnątrz (wczesny objaw zapalenia opon). Niepokój chorych bywa tak duży, że wymagają oni specjalnej opieki, a nawet przytrzymywania siłą w łóżku. W innych przypadkach stwierdza się osłupienie (stupor) połączone z niepokojem ruchowym; różni się on od osłupienia chorych z ropniem mózgu, którzy wykazują apatię znacznego stopnia brak pobudzenia ruchowego. U dzieci zwłaszcza obserwuje się senność, niechęć do zabawy i odpowiadania na pytania, częste ziewanie, stękanie, zgrzytanie zębami, co pewien czas głośne okrzyki jakby spowodowane bólem, znaczne osłabienie i postępujące wyniszczenie. Continue reading „Zachowanie sie i wyglad ogólny chorego wskazuja na ciezkie schorzenie.”

Do typowych objawów zapalenia opon naleza podraznienia motoryczne

Bardzo podobny jest objaw Lasegue a: jeżeli w pozycji leżącej chorego próbujemy zgiąć w stawie biodrowym nogę wyprostowaną w stawie kolanowym, chory odczuje silnyból w biodrze i na przebiegu nerwu kulszowego. Równocześnie zauważyć możemy grzbietowe odgięcie palucha tejże kończyny (objaw Edelmanna). Dużą skłonnością do przykurczów mięśniowych tłumaczy się objaw brudzińskiego: u chorego w pozycji leżącej na wznak, przy biernym przygięciu głowy do klatki piersiowej przez osobę badającą następuje zgięcie obu kończyn dolnych w stawach biodrowych i kolanowych. Wzmożenie odruchów z wyżej wymienionymi objawami przeczulicy skóry (zespół objawów Westphala) jest bardzo charakterystyczne dla wczesnego zapalenia opon miękkich. W przebiegu ropnego zapalenia opon miękkich stwierdza się w razie przejścia sprawy chorobowej na tkankę mózgową, niektóre odruchy patologiczne, jak Babińskiego (grzbietowe odgięcie palucha i równoczesne podeszwowe zgięcie pozostałych palców stopy przy drażnieniu bocznej strony podeszwy twardym przedmiotem), Oppenheima (grzbietowe odgięcie palucha przy potarciu przyśrodkowej powierzchni podudzia), Gordona (grzbietowe odgięcie palucha przy uciśnięciu łydki). Continue reading „Do typowych objawów zapalenia opon naleza podraznienia motoryczne”

Pleocytoza

Pleocytoza może dochodzić do kilkunastu tysięcy w 1 mm, a czasem liczba ciałek jest tak znaczna, że pokrywa cale pole widzenia i policzenie ich jest niemożliwe. Nie zawsze bardzo duża liczba komórek w płynie daje złe rokowanie i odwrotnie. Pomijając rzadkie przypadki małych zmian w płynie przy błyskawicznym rozwoju zapalenia opon, codzienne doświadczenie kliniczne każe poważniej oceniać średniej ciężkości przypadki zapalenia opon z bardzo małą liczbą elementów morfotycznych, aniżeli takiej samej ciężkości przypadki z bardzo dużą liczbą ciałek w płynie. Jeżeli zbiera się płyn w czasie jednego nakłucia do kilku kolejno podstawianych probówek, to przeważnie ilość elementów w 1 mm w pierwszych probówkach jest większa aniżeli w następnych. Odwrotne zachowanie się liczby ciałek w poszczególnych probówkach spotykano w bardzo ciężkich przypadkach zapalenia opon miękkich. Continue reading „Pleocytoza”

Zawartosc elementów komórkowych

Płyn jest wyraźnie mętny lub opalizujący, może być zabarwienia żółtawego (ksantochrorniczny) wskutek przenikania do niego barwników osocza, lub wskutek dawniejszego wylewu krwawego do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jasnoczerwone zabarwienie płynu zależy od domieszki krwi świeżej wskutek uszkodzenia naczyń przy nakłuciu lub rzadko z powodu krwotocznego wysięku zapalnego. Nie można zapominać jednak, że płyn tylko lekko mętny stosunkowo mało różniący się od płynu prawidłowego można spotkać i w bardzo ciężkim zapaleniu opon o piorunującym przebiegu. Opalescencja i zmętnienie jest wywołane zwiększeniem liczby elementów morfotycznych (około 400 elementów komórkowych daje już makroskopowe bardzo lekkie zmętnienie) oraz bakterii i włóknika po jego wytrąceniu. Zawartość elementów komórkowych w przypadkach zapalenia opon mózgowych jest zawsze zwiększona, choćby płyn oglądany gołym okiem był zupełnie przejrzysty. Continue reading „Zawartosc elementów komórkowych”

Pomiar nalezy wykonac w pozycji lezacej chorego na boku

Za prawidłowe przyjmuje się ciśnienie około 150-200 milimetrów słupa wody, za patologiczne ciśnienie powyżej 200 mm. W większości przypadków ropnego zapalenia opon miękkich ciśnienie płynu jest zwiększone, zwłaszcza w początkowym okresie. Pomiar należy wykonać w pozycji leżącej chorego na boku. Zamiast posługiwania się manometrem można w pewnym przybliżeniu określać przez ocenę szybkości wypływania płynu kroplami lub mumieniem z igły po wyjęciu przetyczki igły. Bardzo zmniejszone ciśnienie może dowodzić przerwania ciągłości przestrzeni podpajęczynówkowej w obrębie rdzenia lub tylnego dołu czaszkowego. Continue reading „Pomiar nalezy wykonac w pozycji lezacej chorego na boku”

Znaczenie kliniczne dla postawienia rozpoznania

Oceniając wyniki badania wydobytego płynu należy brać pod uwagę możliwość istnienia różnić w jego składzie pod względem jakościowym i ilościowym w różnych miejscach przestrzeni podpajęczynówkowej. Na podstawie samych tylko wyników badania płynu nie należy wyciągać decydujących wniosków co do postępowania leczniczego i rokowania. Najlepszą orientację o stanie chorego dać może porównanie objawów klinicznych z wynikami badania kilkakrotnie pobieranych prób płynu. Znaczenie kliniczne dla postawienia rozpoznania, rokowania oraz przyszłej terapii ma ciśnienie, pod jakim wydobywa się płyn z kanału kręgowego, jego przejrzystość i zabarwienie, zawartość elementów komórkowych, cukru, chlorków oraz ewentualna obecność drobnoustrojów. Miarodajne wyniki może dać tylko badanie wykonane bezpośrednio po pobraniu płynu. Continue reading „Znaczenie kliniczne dla postawienia rozpoznania”

Badaniem dna oka stwierdza sie najczesciej zapalenie nerwu wzrokowego

Większość chorych cierpi na bezsenność i następowe znaczne wyczerpanie ogólne. W miarę pogarszania się stanu ogólnego i przejścia zapalenia na opony okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz wskutek utraty przytomności chorzy oddają bezwiednie mocz i stolec. Spośród objawów ogniskowych mózgowych wymienić należy porażenie połowicze oraz korowe porażenie nerwu twarzowego. Ze strony innych nerwów czaszkowych stwierdza się porażenie nerwu odwodzącego po stronie chorego ucha, czasami również po stronie przeciwnej (podwójne· widzenie), oraz nerwu okoruchowego (nierówność źrenic, opadnięcie powieki górnej). Badaniem dna oka stwierdza się najczęściej zapalenie nerwu wzrokowego (neuritis optica) zwłaszcza po stronie chorego ucha, rzadko zaś tarczę zastoinową. Continue reading „Badaniem dna oka stwierdza sie najczesciej zapalenie nerwu wzrokowego”